Zoals beloofd volgt hier mijn relaas:
Het begon allemaal op zondag 6 juni 2010. Ik was rond 5 uur ‘s ochtends wakker geworden. In mijn slaapkamer/bureau krioelde het van de muggen. En om deze ietwat te bestrijden besloot ik om 2 citronella kaarsjes te branden. Ik zette deze op mijn tv (die ook in de slaapkamer staat) en besloot om nog wat tv te zien alvorens aan de zondag te beginnen. Rond een uur of zeven worstel ik even met het idee om naar de vogelmarkt te gaan. Maar dit idee werd al snel afgeschoten wegens de hoeveelheid volk die aanwezig zal zijn bij dergelijk goed weer.
Even later word ik wakker en merk dat er op mijn arm een aantal zwarte pluisjes liggen. Ik denk wat is dat nu en zie dat heel mijn bed er mee vol ligt. Ik kijk rond en merk dat mijn kamer voor 2/3 gevuld is met zwarte rook. Ik draai mijn hoofd verder richting tv en merk dat de linkerzijkant hiervan in brand staat. Ik besef dat dit niet echt goed is en sta recht om er vervolgens mijn donsdeken over te gooien. In de hoop het vuur zo te doven, klop ik dat donsdeken goed dicht tegen de televisie. Ik haal het er eventjes af om te kijken of de vlammen al uit zijn. Dit is nog niet het geval. Ik bedenk me vervolgens dat ik zo’n branddeken in de keuken heb liggen. Ik ga het snel halen. Ook mijn living en keuken hangen vol zwarte rook, dit komt doordat het 3 doorlopende plaatsen zijn. Ik haal het branddeken uit de doos en loop er mee terug naar de slaapkamer, alwaar ik dat over de resterende vlammen gooi. En opnieuw klop ik er op en duw ik dit branddeken op de vlammen. Maar doordat zo’n branddeken nogal dun is laat het alle warmte door. Ik besef dat ik niet lang meer kan duwen zonder mijn vingers te verbranden. Ik haal het deken eraf en merk dat er nog enkele kleine vlammen zijn, maar deze zijn moeilijk bereikbaar en ik kan niet op dat deken duwen om in zo’n smalle toegang die vlammen te doven. Ik beslis om deze laatste vlammen te doven met een vochtige handdoek. Ik loop naar de keuken en houd 2 handdoeken onder de kraan en wring ze uit. Bij het teruggaan naar de tv stap ik in een stuk plastic dat reeds van de tv is afgekomen. Ik merk dat het zich in mijn voet brandt en ik trek hetgeen ik er nog kan van lostrekken los. Vervolgens doof ik het vuur.
De eerste volgende stap was het openen van de slaapkamerraam en het raam in de keuken om de rook zo snel mogelijk weg te laten gaan. Hierna loop ik naar beneden, naar de huisbaas die onder mij woont. Enkel Diane (de huisbazin) was aanwezig. Ik vertel haar dat ik een klein brandje heb gehad, maar dat het gevaar geweken is en dat alles uit is. Ze vraagt of ik de ramen heb opengezet en ik zeg ja, maar ze gaat voor de zekerheid toch even mee. En samen openen we de 2 ramen in de linving. Ik doe kort het verhaal en zeg dat ik ook in een stuk plastic ben getrapt. Hierop zegt ze dat ik best een douche neem en dan richting ziekenhuis ga. Ik ga naar de badkamer een douche nemen van toch wel een half uur. Ik kleed me aan en vul al een delhaizezak met wat ondergoed, toiletgerei ed. Ik loop nog even mijn appartement binnen om mijn portefeuille en gsm te nemen en bemerk dat de rook al grotendeels weg is. Ik ga terug naar beneden en vraag aan de huisbazin of er iemand mij naar het ziekenhuis kan doen. Hierop vertelt ze dat haar man net vertrokken is en dat zij geen auto kan rijden. Ze stelt dan ook voor om een taxi te bellen en ik zeg dat ze dan maar beter ineens een ambulance belt omdat ik geen geld heb voor een taxi. Ik ga zitten en begin nu pas pijn te ondervinden aan mijn voet. En vraag een vochtige handdoek om er rond te binden.
10 minuten later arriveert de ambulance met de MUG. En krijg ik de nodige vragen. Onmiddellijk wordt bloeddruk en dergelijke gemeten. Ook word ik onmiddellijk aan de zuurstof gelegd. De brancard op en de ziekenwagen in. De ambulance vraagt toestemming om naar Stuyvenberg te mogen rijden en dit is geen probleem. Aangekomen in Stuyvenberg word ik eerst behandeld op de spoedafdeling. Hier is ook al onmiddellijk de arts van het brandwondencentrum aanwezig. Er gebeuren zoveel zaken rondom mij, ik zal proberen ze allemaal op te lijsten. Ik krijg een infuus met pijnstiller en plakkertjes op mijn borstkas voor de hartfuncties te meten, alsook een saturatiemeter op mijn vinger. Er wordt gekeken hoever de roet zich in mijn luchtwegen heeft begeven. De verpleger spuit iets in mijn keel. Dit kriebelt en ik slik. Ondertussen zegt hij dat het een verdovingsmiddel is en dat ik het niet mag inslikken. Ik zeg doodleuk dat dat te laat is. Hij spuit opnieuw en ik probeer de slikreflex te beheersen, maar dat lukt niet en zeg dat ik weer geslikt heb, waarop hij voor een derde keer spuit. Dan wordt er met een laryngoscoop gekeken en blijkt er roet te zitten op mijn stembanden. Er wordt dan ook beslist een rx te maken van de longen. Ondertusen is de dokter bezig met stukjes van mijn voeten te halen en door de pijn roep ik dan ook auw. De reactie van de dokter is dat het goed is dat het pijn doet, waarop ik zeg dat ik er niet vaal aan heb. De dokter zegt dat het zal moeten geopereerd worden en zegt dat ze daar donderdag wel tijd voor heeft. En ik zeg dat dat ok is, wat kan ik anders. En merk wel op dat het jammer is want dat ik die vrijdag op vakantie zou vertrekken. Hierop vraagt de dokter naar waar en ik zeg met de auto naar het zuiden van Frankrijk. Ze denkt even na en zegt dan dat ze me toch niet kan laten gaan. Vervolgens wordt mijn voet ingepakt in een kompres met een laag van 2 cm flamazine. En ik word naar het brandwondencentrum gevoerd.
Het volgende deel zal gaan over mijn ziekenhuisverblijf.
